hi allemaal,

al een poosje loop ik met een [s]conc[/s] themaatje in m'n hoofd.
er zijn, en niet alleen in ons land een hoop verstoten zieltjes. ik wilde dat eens proberen vast te leggen.
mede door een documentaire even geleden op tv en de SIRE-campagne die op dit moment te zien is bij verschillende zenders (Pauline speelt mee in een filmpje ervan), heb ik mij proberen te laten inspireren.
afgelopen weekend hebben we ons na de nodige voorbereiding eventjes verplaatst in die wereld. hiervoor moest ik een goede, zeer toepasselijke lokatie hebben. het is het RTT home in Oostduinkerke (B) geworden (misschien bekend bij sommigen).
Jurg (Hangloozz) en Eline (Ellende) hebben mij en de meisjes Pauline en Nessu fantastisch geholpen met het tot stand brengen van deze serie foto's. tnks beiden, had het niet zonder jullie gekund! natuurlijk wil ik hierbij de ouders ook niet buiten beschouwing laten voor het enorme meedenken en helpen!
goed, de foto's. ik ga er niet teveel over vertellen. teveel tekst geeft vooroordelen, te weinig is ook niet goed. maar toch wil ik de verhalen erbij laten verzinnen door de kijker. afzonderlijk of als serie, het kan volgens mij allebei goed. een echte serie als in 'chronologie' was niet de bedoeling.
hopelijk komt het over zoals ik het voor ogen had. en dat was eigenlijk zoals de titel aangeeft.

dat deze foto's (en niet alleen het resultaat) ons allemaal bezig heeft gehouden, staat vast inmiddels. ik maak niet vaak mee dat ouders zo heftig geraakt worden.
ik ben zelf trots op het resultaat. nogmaals, hopelijk komt het over.

ik hoor graag hoe jullie het zien!
enne, graag een beetje zachtjes, het is m'n eerste keer zoiets.

groetjes!


1.



2.



3.



4.



5.



6.



7.



8.



9.

Leuk om dit werk van je te zien Heinz!

Qua compo en licht zit het allemaal wel snor, maar om de spanning wat op te voeren had je nog een iets groter contrast tussen binnen en buiten kunnen creeeren. Een wat kortere sluitertijd en wat subtiele flitsjes misschien. Ik snap het ook wel als je het niet al te dramatisch wilde laten doen overkomen.

De mimiek is op foto 9 het best (samen met hetzelfde meisje op foto 3) en mimiek maakt en breekt een foto. Het komt misschien door mijn toneelverleden, maar ik kijk altijd goed naar gezichten en wat deze zeggen. Op de meeste foto's zie je dat de kinderen doen alsof, wat natuurlijk ook zo is, maar het doel is toch wel om het
zo echt mogenlijk te doen lijken. Je zult het uiteraard zo goed mogenlijk proberen hebben neer te zetten, maar naar mijn mening is dit toch niet op alle foto's gelukt.

Het zwartwit is natuurlijk een goede keus geweest. Het hele kinderlijke is er meteen vanaf en het rauwe (wat de ellende versterkt) zit erin.

Foto 6 en 7 zouden er van mij uitmogen, deze voegen niets toe. Op foto 7 zouden de kinderen aan het spelen kunnen zijn in een of ander oud pand, evenals het rondlopen op 6.

Foto 3 en 9 springen er echt uit voor mij. Hier zit het trieste echt in.

Heinz, het komt over. En je mag trots zijn op jezelf. Beter kan ik het niet verwoorden, meer woorden eraan besteden zal mijn korte hulde alleen maar ontkrachten.

Eens met Freek! Geweldig.

Verrassende serie van je (in mijn ogen dan). Met name het telkens terugkerende gebruik van de knuffel vind ik erg sterk. Ook de houding waar ze hem mee vast houdt. TOP!

Heinz, wat jij met kinderen allemaal kan... Geweldig! De opmerking dat je kan zien dat kinderen alsof doen ben ik het een beetje mee eens. Maar je kan van kinderen niet verwachten dat ze perfect een gekwelde ziel kunnen nadoen (dat zou wel sneu zijn dat ze op die leeftijd al teveel hebben meegemaakt).

Prachtige serie Heinz!

Heavy topic Heinz, maar ergg goeie shots. Ik heb er gewoon niks over te zeggen, behalve dat ik het eens ben met Rutger z'n favo's: 3 en 9 Ook 8 is erg sterk.

nav de tekst vroeg ik me wel af hoe je het nou gedaan zou hebben. verbaasde me wel. het zijn niet direct foto's die ik met jou in verband breng, al zit jouw 'handtekening' er wel echt in. mn de manier waarom je het licht hebt gebruikt, denk ik.

de nrs. 1, 3, 7 en 9 spreken mij het meest aan. zijn naar mijn idee het meest dramatisch.(ik zie in 7 dan ook meer wegrennende dan spelende kinderen)
Ik stoor me alleen wel aan de tekst op 2. Die hele foto is naar mijn mening te veel gefocust op haar hoofd met die tekst erbij. Bij goed gebruik van tekst kan dat heel tof zijn, maar meestal is het meer een zwaktebot, alsof je van jezelf denkt het anders niet duidelijk te kunnen maken. In dit geval vind ik bij deze foto ook dat laatste. Die tekst had naar mijn idee niet nodig hoeven zijn of het had een meer suggestieve tekst moeten zijn oid.

Verder best een fijne serie!

Knappe serie met een boodschap. Mijn favorieten zijn 1 en 3.

Ik vind de serie heel netjes vastgelegd en misschien een beetje te netjes. Ik weet niet of wat ruis endergelijke de serie meer gevoel zal geven.

Mooi, echter: het komt onecht over -in mijn beleving dan h?-. Het wordt natuurlijk door jou ervaring toch een mooie reportage, de rauwheid die je wilt oproepen komt er niet echt in. #1 heeeft dat wel, maar daar zie je geen gezichten? #2 heeft het ook wel een beetje?
Verder zie je eigenlijk best wel een beetje dat er gesminked is, die vegen op hun gezichten?
Al met al dus een beetje te netjes zoals Monsi ook al zegt.
Maar wel respect, ook voor de gezichtsuitdrukkingen, het is er bijna!

Mooi! Vooral zo met die boodschap, komt zeker over!

wat je wilde bereiken is in mijn ogen gelukt.. foto 1... egt super!

Ik vind het een mooi idee, alleen vind ik de uitvoering minder. Het ligt er een beetje dik boven op. Het is een beetje te geposeerd en misschien ook wel te geensceneerd! Ik denk dat de locatie het ook een beetje aandikt, en de vegen op het gezicht. Ik kan het dus niet voelen wat je probeert over te brengen.

iedereen, hartelijk dank zover!

Rutger,
ik snap wat je bedoelt met de mimieken. is ook moeilijk. ik zou alleen echter niet weten hoe het nog sterker in beeld te brengen dan dit in deze situatie. zo vind ik zelf nummer 2 erg sterk.

Lotte,
jup, tekst was voor ons ook een 'zullen we het doen of niet?'-geval. het stond op die muren en na wat gefantaseer leek het ons wel mooi dit er wel bij te zetten. bv. zij heet Laura maar de echte in haar is er niet meer, zoiets.
maar zwaktebod.. mwa. meer een toevoeging eigenlijk. vind ik.

Monsi,
hoe zou ik het minder 'netjes' kunnen maken? en dan doel ik niet op de ruis, want een goede docu-serie-achtig iets hoeft niet 'echter' of sterker te zijn als er meer ruis in zit.
tips hoe het beter kan, graag!

Pako,
hoe zou de schmink beter kunnen denk je?
overigens geen schmink gebruikt, maar zoals het in het echt ook zo zou zijn, het vuil wat daar te vinden was (roet van haardjes, stof en zand) en de meiden zichzelf wat mee laten bevuilen. door het zand mogen rollen van een berg buiten was favo trouwens bij ze.

Paul,
het ligt er idd dik bovenop. ik had ze natuurlijk ook in een winkelcentrum kunnen drapperen, maar dit vond ik meer 'hun' plek. daar waar hun thuis was zogezegd. afgesloten ver van alle gelukkige plekjes. zoiets.
sorry, weer vraag ik advies, hoe dan beter of minder dik erop, etc.? tips over poses, of iets anders wat je bedoelt?

nogmaals, tnks iedereen!

Ggaaaaaf ! Hele stoere reportage ! Geweldige composties /vlakverdeling /camerastandpunten !

Zou alleen de laatste foto croppen tot de onderste helft... Complimenten verder !

#6 en #7 zijn favoriet bij mij, lekkere dynamiek, veel lading.
Enige minpuntje ( ) in mijn ogen zijn de vegen op het voorhoofd.
Ze komen me iets te gemaakt over.
maar... top serie! Knap dat je je portfolio hiermee uitgebreid hebt!

Weer wat anders dan je andere werk van je Heinz.
Maar, maar... je kunt wel zien (teminste ik) dat de vuiligheid t? clean is, de setting t? bedacht, sommige idee?n t? dik boven en de compostities t? doordacht en de actrices, hoe knap ook, doen teveel aan overacting, het is te zien dat ze in hun normale leven nogal verwende pubers zijn. Ik mist de rauwheid, de treurnis en wanhoop. Het moge nu mwel duidelijk zijn: bij mij komt deze serie niet zo over.

Nummertje 6 is de uitschieter voor mij, die springt er uit omdattie inderdaad niet geconstrueerd lijkt.. Uitvoering van de serie valt trouwens helemaal niets op aan te merken, die is gewoon heel gaaf!

#6 en #8 vind ik het best het gevoel weergeven waar je het in de topicstart over hebt..krachtige beelden.

weer dank mensen!!

Merlijn,
uhmm, toch moeilijk te zien wat je bedoelt.
even wat vragen (sorry voor het salvo! ):
wat jij zegt heb ik een beetje al gelezen in andere reacties ook. ik snap dat wel, alleen ik vraag me echt af hoe ik dat dan beter had kunnen doen? is een serieuze vraag hoor.
zo ook de rauwheid, treurnis en wanhoop. hoe had ik die er wel in kunnen leggen?
verwende pubers ook. waaraan kun je dat zien?

om de vergelijking te maken, ik heb mij bij elke foto afgevraagd hoe het er in real life uit zou zien als je een of ander krot binnen loopt in oost-rusland of zo. zou dat zoveel meer verschil maken met sommige van deze foto's? zo ja, wat zouden die duidelijke verschillen zijn?

hoop dat je begrijpt waarom ik zoveel vragen stel. i wanna learn.

Hoi Heinz, wat ik zeg is ook heel erg moeilijk, maar we zijn immers hier om allemaal van elkaar te leren. Ik denk als de foto's wat donkerder worden met hardere contrasten ze iets dramatischer worden. Het onderwerp is zowieso emotioneel erg geladen. Ik heb een foto van je even iets bewerkt met wat ik bedoel. Dan is deze fototechnisch een stuk minder, maar naar mijn inziens misschien wat meer drama. Ik heb beide foto's onderelkaar geplakt. www.dudeography.com/heinz.jpg

Nou Heinz... je overvalt me wel met je verzoek om jou iets te leren.. Te veel eer! Ik schreef ook maar op wat in me opkomt nadat ik jouw verhaal lees en de foto's bekijk.
Met rauw bedoel ik meer documentaire behandeling, minder perfecte compo's en belichting, een hardere, donkerder afwerking. Foto's op de pijnbank leggen ipv ze glimmend te poetsen. Dit is geen misselijk onderwerp en verdiend ook een niets ontzienende bewerking. Je moet ons in de waan brengen dat je ons een kijkje heb vergund in de sloppenwijken van Bogata en niet een verkleedpartijtje van Buitenveldertse kinders.

nr 7 en 8 favoriet. Wel je 'modellen' wat herkenbaar van een eerdere shoot. Dat maakt het dan weer iets minder onbekend. Verder wel mooie locatie en in ZW doen dit soort foto's het altijd goed!

Vind het over het totaal gezien dus meer dan geslaagd!

Dit is volgens mij onwijs moeilijk, het grote verschil is dat de kids die in rusland (om maar eens wat te noemen!) halve nachten lijm aan het snuiven zijn en een doodse /emotielose uitdrukking krijgen. Ze leven in het riool. Volgens mij kun je nederlandse kids dat niet laten uitdrukken, hoe erg je je best ook doet, je kunt niet zo gekweld kijken als wanneer je dat dag in dag uit echt meemaakt...

denk ik

Je boodschap komt wel over hoor! Vind de beelden ook sterk. Tja en misschien moet je maar " blij" zijn dat die blikken niet te echt lijken!

Arme kinderen!

Complimenten voor je modellen, en voor de uitwerking. De foto's zullen denk ik bij iedereen wel gevoelens oproepen.

Toch zie ik als ik de serie nog een keer bekijk eerder twee meisjes in een urbex setting ipv twee zwerfkinderen. Vooral bij 6 en 7 is dat zo. De kinderen wonen daar niet, maar zijn er aan het spelen (gelukkig maar). Als het echt zwerfkinderen zijn, zijn ze ondervoed, hebben het koud, en zitten stil in een hoekje.
Vlak bij de Lichtfabriek in Haarlem staat een half afgebrand en vervallen huis. Overval ligt puin, vuil en kledingstukken. Het rot en stinkt en schimmelt, en het wordt 's nachts door zwervers bewoond. Als je daar rond loopt overvalt je een gevoel van ongeloof en walging en g?ne over de omstandigheden waarin die mensen de nacht doorbrengen.
Dat gevoel heb ik bij de meeste foto's niet, of het gevoel duurt maar heel even.

Foto 2 vind ik het sterkste omdat die het beste de sfeer uitstraalt die ik bij het verhaal verwacht, goeie DOF waardoor de achtergrond ondersteunt ipv afleidt.

Ik zou beginnen met de vegen van het gezicht afhalen. Dat voegt voor mijn gevoel niets toe, sterker het doet afbreuk. Als ik denk aan het gegeven van "verstoten zieltjes" dan denk ik echt aan mensen die alleen zijn. Je hebt nu een groot aantal foto's waar ze met elkaar op staan. Ik vind 9 wel goed, maar die had ook in de slaapkamer gemaakt kunnen worden, misschien had het dan zelfs sterker geweest.

Om je boodschap beter weer te geven zou je denk ik een aantal dingen anders aan kunnen pakken.
- de styling is te overduidelijk: de vegen komen van de makeup, niet wegens 4 weken geen washandje zien. De kleding is te netjes, de props zijn 'meegebracht'.. heel moeilijk om dat anders te doen, maar op het gebied van de mu is wel wat winst te halen.
- het poseren: er wordt nu geacteerd, en da's overduidelijk. Als je dit soort foto's met echte zwerfkinderen maakt dan zul je ze niet zo zielig in de camera zien kijken.. Of je zet ze heel trots poserend neer, of je bent een 'fly on the wall' en observeert ze alleen maar. Deze combinatie verraad het poseren zegmaar.. 1, 4 en 6 gaan die kant bijvoorbeeld al op..

Verder zou ik in de beelden graag een aanleiding of noodzaak zien.. Het meisje in de hoek bijvoorbeeld, waarom staat ze daar? Het zitten in de kast? is het koud? slaapt ze daar? waarom zit ze in de kast?

Maar goed, je pakt ook wel een verschrikkelijk moeilijk thema op hoor, nogmaals: de resultaten mogen er nu al zijn!

Moeilijk: hoe het beter kan met visagie. Maar een veeg zelf toevoegen maakt het 'gemaakt' denk ik. Bij echte zwerfkinderen ontstaan ze natuurlijk per ongeluk, nu zien ze er gesminked uit. Het vuil is niet ontstaan?

ik vind ze wel cool, weinig op aan te merken eigelijk.
Ik denk wel dat je voor het verhaaltje in de serie de laatste 2 foto's weg kan laten, die voegen niet zo veel toe, zijn een beetje 'standaard' en het wegrennen is i.m.o. een beter open eind van de serie.

Een 'serieuze' serie met kinderen lijkt me niet mee vallen om te maken, maar je doet het toch erg goed!

Beklemmend , doet me denken aan beelden uit Roemeni? na Ceauscescu
Heel intrigerend, mooi neergezet....